Dagelijks leven

26 juli 2021 1 Door Miep van Leeuwen

Net voordat ik weer met verlof kom heb ik nog weer even de uitdagingen van het leven hier mogen ervaren!

Als eerste, een aantal weken geleden had ik malaria. Dat komt gelukkig maar zelden voor doordat ik goede profylaxe gebruik. Malaria breekt je rode bloedlichaampjes af. Dat betekent dat je een ijzer tekort krijgt, wat het lichaam overigens vaak zelf weer aanvult na die tijd. Het betekende hoge koorts en zowel lichamelijk als psychisch een aanslag op mijn gezondheid. Bij elkaar kostte het me 3 weken van ziek zijn en herstellen. Daarna ben ik dan weer dankbaarder dan ooit voor mijn gezondheid!

Vervolgens hadden we géén stroom voor 2 weken!! De stroom valt hier soms dagelijks wel een paar uur uit. Twee weken was echter wel het toppunt. We hebben tegenwoordig solar tot onze beschikking, de zon schijnt echter niet voldoende in het regenseizoen om daar genoeg aan te hebben. De solar is niet toereikend voor onze koelkasten, dus die moesten uit. Dat betekende dat we geen voedsel konden bewaren. De strijk werd een stapel van twee weken, en we moeten álles hier strijken in verband met eitjes van vliegen die onze gezondheid kunnen aantasten.

Het regenseizoen leverde ook een voordeel op, het is niet zo heet. Het was iets minder heftig om geen ventilator te kunnen gebruiken. Normaal druipt het zweet van mij af en ben ik heel erg blij met de ventilator.

Als gevolg van geen stroom hebben, hadden we op een gegeven moment geen water meer in de kraan! Het water moet omhoog gepompt worden naar een tank, waar vandaan het vervolgens in onze appartementen komt. Dat werd water dragen naar boven en vervolgens scheppen uit een vat voor gebruik.

Ondertussen steeds contact houden met de stroommaatschappij om de lijn hersteld te krijgen. Daar ging ook de nodige tijd en energie in zitten.

Maar het is allemaal goed gekomen!

Zo vlak voor mijn vertrek word ik alsnog met Covid maatregelen geconfronteerd. Kerken en moskeeën zijn gesloten, groepen zijn niet toegestaan. De cases waren aan het reizen. Het betekent dat ik op het moment niet meer naar de kerk kan en ook niet al mijn werk kan doen. We zijn erg dankbaar de we de cases weer zien dalen!!

Dat is een beetje het wel en wee van dit moment. Door de jaren heen leer ik er steeds beter mee omgaan. In vergelijk met het leven van de mensen om ons heen stelt het niet veel voor.. Mijn vrienden met de kleine winkeltjes zagen een deel van hun omzet verdwijnen omdat er geen stroom was.

1 september hoop ik in Nederland te zijn. Ik kijk er naar uit!